ماهیان آواز

صنم احمدزاده

  • یکشنبه, 27 مرداد 1398 ساعت 21:16
  • منتشرشده در شعر
  • خواندن 46 دفعه

ماهیان آواز

 

در سفرم

می خواستم که مرغ ها

ماهیان آوازِ تو باشند

چون کوچ می کنم وطنم باش

باید ببینی

چه برفی در دهان تو می بارد

این نشستن را سخت می کند

پس مرا اضافه بخوان

همان که بیرون می ریزد

ادا نمی شود

و حقی ندارد که مطلب را

لغزیده و شفاف ادامه دهد

مطلب این است

که صید تو آشکار است

و من دارم

به صدای جمعیت خودم روی آب

گوش می کنم

از هر چیز

جفتی با من است

این جهان را تنگ تر می کند

می خواستم تنها بمانم

چیزی رانجات ندهم

و بار دیگر که به آب می افتم

کسی مرا به تور نیاویزد

می خواستم

ماهیانِ آواز تو باشم

روی عرشه در باد

با بلوغی که سینه هام را

دو جزیره مختار می کند

بلرزم

می خواستم بچرخم

بندری باشم که سراسیمه لخت می شود

در انحنا لنگر می اندازد

تا ببینم شب

معشوق کدام قایق است

اما جهان

هر روز تنگ تر می شود

پناه می برم بر طوفان

و تاریکی که در دهان تو

مرطوب است

تاریکی حقیقت دارد

تاریکی را نمی شود نوشت

می شود بوسید

به دست آورد

و در عزیمتِ لحظه

از دست داد

 

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
  • آخرین ویرایش در دوشنبه, 28 مرداد 1398 ساعت 22:22
  • اندازه قلم

درباره ایرانشعر

 

وبسایت ادبی-هنری ایرانشعر با تکیه بر نگره‌ای نقد محور و اجتماعی بر آن است تا به شناسایی و سامان بخشی آن دسته حرکت های خلاقه ی شعری و ادبی بپردازد که در بطن ادبیات معاصر ایران در جریان‌اند.این وب‌سایت بر مبنای اخلاق نقد حرفه‌ای و حفظ حقوق اجتماعی شاعران و مولفان در عرصه‌ی نگارش و با هدف نشر آثار تولیدی شاعران جوان که از سطح قابل قبولی از شعریت و ادبیت برخوردار باشند و بدون توجه به هر نام و امضایی تشکیل شده، ضمن دوری از جریان های (مسلط شعر و ادبیات وابسته،جشنواره‌ای و رسمی)می‌خواهد تریبونی مستقل برای آثار مستقل و خلاقه ی شعر،داستان،نقد و نظریه‌ی ادبی باشد.افراد علاقه‌مند جهت همکاری با تحریریه می‌توانند رزومه‌ی حرفه‌ای خود را به آی دی های زیر در تلگرام ارسال نمایند:

Amynrjbyan1981@

ShimaQasemi@